background

01 Temmuz 2012

Gece rüyamda annemi gördüm, beraber Erzin’e gidiyorduk. Öğleden sonra gelen telefonda babamın düşüp, kalça kemiğini kırdığını öğreniyorum. Üzüntü ve kızgınlık karışımı bir duygu kaplıyor bedenimi. Olacağı buydu zaten. Yaşlı insanlarda kalça kırığının pek de hayırlı olmadığını biliyorum. O anda babam için sonun başlangıcı gibi geliyor. Uçakla bile altı saatlik bir mesafeden ne yapabilirimin çaresizliği de cabası. Allahtan İsmail Bey ilgilenmiş. İsmail Bey sanki benim Hızır meleğim. Onun orada olması yüreğime biraz su serpiyor. Diğer taraftan Arzu’dan haberleri de e-posta ile alıyorum.