background

11 Kasım 2011

Didem hariç diğer kızlar bir yerlere gittiler. Ben de 10.40 gibi meditasyona oturdum. Sanıyorum (saate bakmadım) saat 11 gibi gözlerimin önünde beyaz bir kapı açıldı ve ben onun içinden geçtim. Arkasından kuvvetli bir rüzgar esmeye başladı ve ben de sanki onu içime almak istermişçesine kollarımı iki yana açtım. Bedenimden inanılmaz bir enerji akışı hissettim. Evet, Bali’de saat gündüz on bir ama Türkiye’de sabaha karşı altı. Zamanın değil, sadece niyetin önemini bir kez daha anladım.

Arzu’dan başlayarak, tüm sevdiklerime enerji göndererek geçirdiğim bir gün oldu. Babama neden Reiki’den hiç bahsetmediğim ve bu nedenle de onunla hiç çalışmadığımı sorguladım. Neden çekiniyordum ki? Her konuda konuşabildiğim ve tartışabildiğim babamın beni bu konuda anlamayacağını mı düşünüyordum, yoksa ben yanlış bir şey yapan suçlu bir çocuk gibi mi davranıyordum. Bu iç hesaplaşmam sonrasında babamla konuşmaya karar verdim.