background

14 Temmuz 2012

Dünkü duygularım beni geçmişimle ilgili çalışmaya yöneltti. Kendimi, ayaklarım gladyatör, yüzüm babam gibi hissettim. Korku ve yalnızlık duygusu hakimdi. Birden aklıma 11 yaşında iken Erdek’e, dayımın yazlığına gittiğimiz geldi. Annem bana yeni, civciv sarısı bir mayo almıştı. Yanlarından açık. O yıl yeni moda olmuştu. Göbek kısmında da büyük bir tokası vardı. Sevinçle giyindim. Tam kapıdan çıkacağımda yengem beni durdurdu, “O mayoyu burada giyemezsin”. Anlamaz gözlerle bakıyordum. Sonrasında da ekledi, “Benim kızımın öyle mayosu yok, sen de giymeyeceksin”. Çok üzüldüğümü ve sanki suçluymuş gibi hissettiğimi hatırlıyorum. Çocuğum ama ağlayamadım bile. Öylece kala kaldım.

Bu çalışmanın sonunda bilinçaltımdan çıkan, “Fazla şeylere sahip olma, kaybedersin ya da seni kıskanıp sevmezler”. Hayatımda bir yerlere kadar gelip, ilerleyemememin nedeni çıkıyordu karşıma.