background

16 Şubat 2011

Babam yoğun bakımdan çıkacağı için bu gün eşim Serhat ile birlikte Erzin’e geldik. Bir iki gün daha hastanede kaldıktan sonra eve çıkaracağız ve bu arada biz hastanede refakatçı olarak kalacağız. Devlet Hastanesinin durumu içler acısı. Yeterli hemşire ve hastabakıcı yok. Bir hasta için bir şey gerektiğinde refakatçılar bir birine yardım ediyor. Babamın sol tarafı tamamen işlemez durumda.

Karşıda yatan hastanın refakatçısının elinde tuttuğu gazeteyi okuyor ve yorum yapıyor. Çocuk hayretler içerinde, “Amcanın maşallahı var, ta oradan elimdeki gazeteyi nasıl okudu” diyor. Konuşması yavaş yavaş açılıyor. Eve çıkınca fizik tedavi için biri lazım. Daha da önemlisi babamla ilgilenecek birisi gerekiyor. Serhat ile sandalye üzerinde uyuklayarak zaman geçiriyoruz. Babam uyuduğunda biraz nefes almak için hastanenin bahçesine inerek, çay, kahve içiyoruz.