background

17 Haziran 2012

Akşam kız kardeşinin attığı mesajı görünce aradım, Arzu’nun beni görmek istediğini söyledi ve hemen gittim. Gözlerinde tarifi imkansız bir korku ve sıkıntı vardı. Ölümle barışan Arzu’nun yerine ölümden ölesiye korkan bir Arzu. Bütün bunların artık bitsin ve ne olur sen beni bırakma diyordu. Benim aramama nedenimi kardeşinin söylemek zorunda kaldığını veya sezdiğini düşündüm. Bir saat kadar yanında oturdum. Dalyan’daki Arzu’yu hatırla deyince gözleri ışıldıyor, yüzü gülümsüyordu. Kız kardeşinin korkularını gözlerinden okuyorum, ayrıca bugün çok suskundu. Konuşmalara katılmıyor ama yanımızdan da ayrılmıyordu. Ateşinin düşmeye başladığını söyleyince ağabeyimin son zamanlarını hatırlıyorum. Arzu sanki gitmeye hazırlanıyor. Bir ay önce bulduğu huzuru yakalayarak gitmesini diliyorum.