background

23 Ocak 2012

Bugün işyerinde kendimi hiç de iyi hissetmedim. Ev halkına, ben gidince hemen yatacağım, haberiniz olsun dedim. Arzu’nun geleceğini tamamen unutmuşum. Çalışmamızı bitirdiğimizde ikimizin de enerjisi yükselmişti. Arzu’nun geldiği andaki gözlerindeki ifade ile giderken ki arasında gözle görülür bir fark oluyor. Benim bütün yorgunluğumu alan da bu olsa gerek.

Bugün çok güzelsin dediğimde sanki ilk defa böyle bir söz duyuyormuş gibi bakıyor gözlerimin içine. Öyle bir ayna icat etseler ki, insanlar bu aynaya baktıklarında, kendilerini sevdiklerinin gözlerinden görebilseler. Kendimizle barıştığımızda, tüm dünyanın da barış içinde olacağını düşünüyorum. Hayatımızdaki en ağır eleştirileri ve yargıları kendi kendimize yapıyoruz.

Bu arada yeni bir kanser hastası ile uzaktan çalışmaya başlıyorum. İsmi Birsen.